احساس نیاز شاگردان به یکدیگر در یک مدرسه اجتماعی!


🔴 مدرسه، زمانی یک جامعه خواهد شد که تک تک شاگردان، به وجود همدیگر نیاز داشته باشند.

🔹مثل احساس نیاز ما به نانوا، پزشک، قصاب، بقال و راننده کامیون.

▪️اما چقدر مدرسه‌ها محیط یک جامعه را ایجاد کرده اند؟

🔹در مدارس علمیه قدیم، هر طلبه پس از یکی دو سال، علاوه بر درس خواندن، به درس دادن هم می‌پرداخت. ضمن آنکه یادگیری به مباحثه و مباحثه نیز به هم بحثهای خوب نیاز داشت.

🔹به عبارت دیگر، طلاب برای یادگیری به هم وابسته بودند.

🔹ضمن آنکه مسئولیتهای داخلی مدرسه، از مسئولیت کتابخانه گرفته تا امور اجرائی مدرسه، توسط خود طلاب انجام می‌شد، و با نیامدن یکی از طلاب، جای خالی او توسط سایر طلاب به شدت احساس می‌شد.

#مدرسه_اجتماعی، #کار_گروهی، #جامعه_پذیری_شاگردان


⚫️ یادداشتها و گزیده هائی از نوشته های اردوان مجیدی

این مطلب را نیز مطالعه کنید :  تنها کاربرد یادگیری موضوعات کلیشه ای!

یادداشتها و گزیده ها

جامعه پذیری شاگردانکار گروهیمدرسه اجتماعی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *