مأموریت فراموش شده مدرسه

ماموریت فراموش شده مدرسه-

بخش دهم از یادداشت‌های ریشه‌یابی مشکلات #تحول_تعلیم_و_تربیت، خبرگزاری فارس، 1399/1/16

چرا مدرسه؟

بچه‌ها را برای چه به مدرسه می‌فرستیم؟

بچه‌ها را به مدرسه می‌فرستیم که توانمندی‌ها، آگاهی‌ها، مهارت‌ها، باورها، هنجارها و رفتارهای مناسب برای جامعه پیشرفته‌تر و تکامل یافته‌تر آینده را کسب کرده و بتوانند این جامعه جدید آرمانی را بنا کنند؛ حالا باید از خودمان بپرسیم که امروز در مدارس ما چقدر این اتفاق می‌افتد؟

  •  چرا_مدرسه؟ بچه‌ها را برای چه به مدرسه می‌فرستیم؟
  •  مأموریتی برای جامعه پذیری
  •  مأموریت برتر؛ تعالی
  •  کنکاشی بر تحقق مأموریت
  •  اهداف آموزشی حبس شده در پیش فرض آموزش علوم پایه

مأموریتی برای جامعه پذیری

اما پاسخ صحیح به این سوال که چرا بچه‌ها را به مدرسه می‌فرستیم را باید در مأموریت مدرسه و نظام آموزشی جستجو کرد.

مدرسه (در شکل کلی و به عنوان نماد نظام آموزشی؛ و نه به عنوان یک مدرسه خاص با مکان مشخص)، نهادی است که مأموریت آماده کردن بچه‌ها را برای ایفای نقش در جامعه بر عهده دارد.

از عهد باستان که اولین مدارس برای تربیت شاهزادگان و فرزندان امرا شکل گرفت، وظیفه مدارس آن بود که این فرزندان را که قرار است وارد جامعه واقعی شده، و نقش پادشاهی و فرماندهی را در آن ایفا کنند، برای احراز صلاحیت‌ها و توانمندی‌های لازم، تربیت و آماده کنند. بعداً به تدریج با بهبود وضع عمومی جامعه، ورود به مدارس برای همه اقشار جامعه مهیا شد، و مدارس با مأموریت آماده کردن عموم فرزندان و همه افراد جامعه، برای حضور و ایفای نقش در آن جامعه، ایجاد شدند.

کمی که جامعه انسجام بهتری گرفت، و هویت اجتماعی و ملی رنگ و بوی رسمی‌تری یافت، وظیفه جامعه پذیری بر عهده مدارس نهاده شد. مدارس از این پس مأموریت یافتند که شاگردان را برای پذیرش باورها، آگاهی‌ها، مهارت‌ها، هنجارها، آداب و رفتارهای مورد قبول جامعه آماده کنند.

شخصی که دوره‌های مدارس را ندیده باشد، برای حضور در جامعه، ناآگاه، ناتوان و نتراشیده و نخراشیده محسوب شده، و رفتارهای مقبول جامعه در او به صورت صحیح شکل نگرفته است. از این منظر، مدارس مراکز آماده سازی نیروی انسانی برای ایفای نقش در آن جامعه محسوب شدند.

همانطور که یک شرکت عظیم و قدرتمند، برای جذب و بکارگیری نیروی انسانی جدید، مرکز آموزشی را تأسیس کرده، که تمام افراد تازه وارد باید در آن، آموزش‌های لازم برای عملکرد صحیح طبق قوانین و مقررات آن شرکت را کسب کرده، و به شخصی آموزش دیده برای عمل در آن شرکت تبدیل شوند، که رفتارهای بهنجاری طبق فضای آن شرکت از او سر می‌زند. اما این غایت تعریف و جایگاه مدارس نیست.

 

 

 

این مطلب را نیز مطالعه کنید :  خودفراگیری؛ طلیعه‌ای در پارادایم جدید تعلیم و تربیت

آثاریادداشت‌ها و مقالات رسانه‌ای

آموزشتعلیم و تربیتتوانمندی هاچرا مدرسهماموریت مدرسهمدرسهمهارت شاگردان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *