نقش اصلاح سيستم‌هاى ادارى و اطلاعاتى

كنفرانس برنامه سوم توسعه كشور – سازمان برنامه‌ريزى و بودجه – 1377

چکیده:

فرايند برنامه‌‏ريزی، در مورد سيستم‌هایی عملی و قابل انجام است كه رفتار قابل پيش‏بينی و منظمي داشته باشند. سيستم‌های با رفتار غير قابل پيش‏بيني، اصولا قابل برنامه ‏ريزي هم نيستند. اين سيستم‌ها از ساختار مناسبي تشكيل نشده‏ اند، به مرور زمان شكل‏ گرفته‌‏اند، قائم به فردند، بر محور سلائق و تصميمات مدير خود عمل كرده و توانائي‌‏های بسيار محدودي دارند.

وجود اينگونه از سيستم‌ها در بسياری از دستگاه‌های دولتی به چشم می‌‏خورد. هر چند كه آمار دقيقي از اين موضوع در دست نيست، اما به نظر مي‏ رسد تنها تعداد اندكي از دستگاه‌های دولتي، داراي سيستم صحيح و قابل قبول باشند. نهاد برنامه‌‏ريزی كننده، در برخورد با يك سيستم ضعيف و با رفتار غير منظم، دچار مشكلات متعددي می‌‏شود.

در اين مقاله پس از بررسي اثرات سيستم هاي ضعيف بر فراروند برنامه ‏ريزي توسعه كشور، به ريشه‏ يابي اين اثرات پرداخته و راهكارهاي عملي براي برخورد با اين مشكلات مطرح مي‏ شود. همچنين در اين مقاله به بحث پيرامون ساختارهاي سازماندهي سيستم‏هاي اداري كشور از ديدگاه هاي عملي پرداخته و جايگاه اين ساختارها را در كنار سيستمهاي اداري و اطلاعاتي دستگاهها بررسي مي ‏كند.

نقش اصلاح سيستمهای اداری و اطلاعاتی دستگاههای دولتی در برنامه‏ ريزی توسعه كشور

این مطلب را نیز مطالعه کنید :  فن‌آورى اطلاعات و ارتباطات:‌ مفهوم، ماهيت، تعريف؛ و اثر در برنامه‌ريزى توسعه

آثارمقالاتمقالات منتشر شده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *