لذت فراموش شده در چارچوبهای کسالت آور کلاس درس!

لذت فراموش شده- روحیه کسالت آور

🔴 شاگردان ما در مدرسه، در چارچوبهای کسالت آور کلاس درس، لذت را فراموش می کنند!

🔹این اتفاق در تمام درس ها رخ می دهد، حتی ادبیات!

🔹در روال مرسوم در درس ادبیات، بچه ها کتاب درسی فارسی را باز کرده، درسی مثل یک شعر یا داستان را می خوانند. بچه ها باید همان ابیات را خوانده، معلم معنای آن را توضیح دهد، و دستور زبان و قوائد فارسی موجود در متن را یاد بگیرند، تمرینهای کتاب را انجام دهند، و به سئوالات کتاب پاسخ دهند. بعد هم از روی متن رونویسی، و احیانا آن را با مکررخواندن پشت سر هم، طوطی‌وار حفظ کنند.

⚫️ اما سوال این است پس کی قرار است شعر را با لذت بخوانند؟! پس کی قرار است از خواندن یک داستان لذت ببرند؟

این مطلب را نیز مطالعه کنید :
سرکوب کنجکاوی و شوق یادگیری با دروس کلیشه‌ای

#برنامه_درسی_بسته

#روش_تدریس_ادبیات

#برنامه_درسی_شوق_انگیز

#کتابخوانی_شوق_انگیز


⚫️ یادداشتها و گزیده هائی از نوشته های اردوان مجیدی

نظر شما
[تعداد: 0   میانگین: 0/5]

یادداشتها و گزیده ها

برنامه درسی بستهبرنامه درسی شوق انگیزروش تدریس ادبیاتکتابخوانی شوق انگیز

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *