آموزشهایی که در مدرسه برای ارتقاء خانواده ها در نظر گرفته شده است، در چه زمینه هایی است؟

آموزش خانواده در زمینه های مختلفی باید انجام شود. اما دو وجه مهمی که در مدرسه برای آموزش خانواده در نظر گرفته می شود، شامل مهارتهای تربیت فرزندان و فرهنگ خانواده می شود.

در زمینه مهارتهای تربیت فرزندان، تمام آنچه که در تربیت فرزندان از پیش از تولد تا جوانی مورد نیاز خانواده ها است، با در نظر گرفتن مسائل روزمره و مبتلابه عمومی جامعه، می تواند در برنامه آموزشی خانواده ها در نظر گرفته شود. 

اما در زمینه آموزش در مورد فرهنگ خانواده ها، آموزش بویژه باید با ظرافت انجام شود. فرهنگ خانواده فرهنگ عمومی است. امّا مشخّصاً از زاویه‌ی مدرسه، فرهنگ خانواده شامل سه دسته از مؤلّفه‌ها می‌شود. دسته‌ی اوّل فرهنگ عمومی خانواده است، یعنی مؤلّفه‌های فرهنگ عمومی خانواده که براساس آن رفتارهای با ثبات و دائمی هر خانواده‌ای در حوزه‌های مختلف طبق این فرهنگ سازمان پیدا می‌کند. مثلاً فرهنگ پوشاک خانواده، خانواده معمولاً چطور لباس می‌پوشند؟ پوشش لباس آنها باید چطور باشد و چطور است؟ مطلوبیّت این فرهنگ، یعنی سوق به سمت فرهنگ مطلوب، براساس این رویکرد باید به سمت پوشاک مناسب و طریقه‌ی پوشش و نوع لباس پوشیدن مناسب و نظایر آنها سوق پیدا کند. فرهنگ عمومی خانواده مؤلّفه‌های دیگری دارد، مثل فرهنگ خوراک خانواده، خانواده چطور غذا می‌خورد؟ فرهنگ سکونت، در محلّ سکونت و خانه‌ی خود، اداره کردن عمومی خانه چطور اتّفاق می‌افتد؟ فرهنگ اقتصاد خانواده، خانواده چطور اقتصاد خود را سازمان می‌دهد؟ چه رفتارهای اقتصادی دارد؟ و مانند اینها.

انتقال درست مؤلّفه‌های فرهنگی به خانواده و شکل گرفتن درست این فرهنگ‌ها کار مهمّی است که مدرسه می‌تواند انجام دهد و نقش داشته باشد. یعنی مدرسه فضایی را با درگیر کردن خانواده‌ها فراهم کند که مثلاً اگر گویش بدی دارند، گویش خود را تغییر بدهند یا ارتباطات اجتماعی خود را بهتر کنند یا احترام گذاشتن افراد خانواده به همدیگر، این‌ها را می‌توانیم از طریق شاگرد به خانواده انتقال بدهیم. به شکل مستقیم یا غیر مستقیم شاگرد می‌تواند تأثیر بگذارد و در این‌ها مداخله کند.

دسته‌ی دوم فرهنگ تربیت در خانواده است، این‌که خانواده چطور بچّه‌ی خود را تربیت کند، چقدر به او میدان بدهد و چقدر به او اعتماد کند. یک خانواده‌ای است که به صورت جزئی در تمام فعّالیّت‌های بچّه مداخله می‌کند و خود او به جای بچّه تصمیم می‌گیرد، یک خانواده‌ای هست بچّه را رها می‌کند هر طور که خود او تصمیم گرفت و هر کاری خود او انجام داد کاری ندارد. یک خانواده‌ای هم هست با منطق به بچّه اجازه‌ی تصمیم‌گیری می‌دهد، قدرت عمل می‌دهد، برای او فضا فراهم می‌کند و میدان کار فراهم می‌کند. این‌ها خصوصیّاتی است که در تربیت و فرهنگ تربیت در خانواده مطرح است.

دسته سوم از فرهنگ تربیت به نوعی مربوط به فرهنگ تعامل با مدرسه است، این‌که خانواده چطور با مدرسه تعامل داشته باشد؟ چه زمانی بیاید سر بزند؟ چطور در برنامه‌های مدرسه شرکت کند؟ وقتی در فعّالیّت‌های مدرسه و در کلاس می‌آید چگونه رفتار نماید، با مربی چطور تعامل داشته باشد، به کارهای بچّه‌ی خود در ارتباط با مدرسه چطور رسیدگی کند، این هم بخش دیگری از فرهنگ است و مؤلّفه‌های مفصّلی برای خود دارد که قاعدتاً باید به آن پرداخته شود.

جلسات آموزش خانواده، هر دو ماه يک بار در مدرسه برگزار مي گردد و در حین برگزاري جلسات، به خانواده ها فيلمها و منابع آموزشي مربوطه نیز ارائه می گردد.