شما سیستم آموزشی سی و چند ساله یک کشور را زیر سوال می برید و بیان می کنید هویت یابی و ایجاد شخصیت در این سیستم وجود ندارد یا اگر هست خیلی کم است. اگر به این صورت است که شما می گویید پس فاجعه ای عظیم تا کنون در کشور رخ داده، آن هم از بین بردن فرهنگ و ساخت هویت شخصی افراد توسط مدارس!

بله متاسفانه فاجعه رخ داده و شما این را در جامعه و دانشگاهها به وضوح مشاهده می کنید. حقیقت این است که هر کس توانمندی خوبی در کار واقعی دارد، اغلب آن را از آموزش و پرورش و آموزش عالی کسب نکرده است، بلکه از خانواده و محیط اجتماع کسب کرده. یک شخص موفق نظیر یک پدر خوب، یک مادر خوب، یک گرافیست خوب، یک دوست خوب، یک مدیر کارخانه یا یک تاجر موفق را تصور کنید. با دیدن این شخص موفق فرضی، چقدر در ذهنتان متبادر می شود که عجب مدرسه ای داشته این شخص که اینچنین مادر خوب یا… را تربیت کرده؟ به نظر من بسیار کم. مدرسه چیزی به آنها برای این موفقیتشان یاد نداده. آنها در خانواده یا جامعه تربیت شده اند.