چرا در مدرسه، شاگردان به کسب و کار می پردازند؟

هر انسانی در هر شغلی بالاخره نیاز به تلاش، فراهم کردن، استحصال کردن، ارائه محصولات کاری خود و دفاع از حق خود است. بچه ها نیز در مدرسه به صورت جدی در برهه های زمانی مشخص، به فعالیت های کسب و کار می پردازند. این کسب و کار ممکن است تولید یک محصول و فروش آن، ارائه خدمات و دریافت دستمزد، یا خرید و فروش محصولات باشد.

کسب و کار هم به صورت دوره های مشخص در قالب فعالیتهای نمایشگاهی (مثل نمایشگاه فروش شب عید که چند روز قبل از انتهای اسفند هر سال برگزار می شود)، حضور در بازار روز محلی و فروش محصولات در آن و همچنین عرضه محصولات و خدمات در محل مدرسه در طول سال تحصیلی، انجام می شود.

شاگردان در مراحل مقدماتی هر فعالیت کسب و کار، در مورد تصمیمات راهبردی آن، که چه فعالیتی را با استفاده از فرصتهای موجود، با حداکثر بهره وری انجام دهند فکر می کنند.

مثلا در یک مورد که بچه ها قصد فروش در بازار روز محلی (چهارشنبه بازار) را داشتند، طی چند جلسه بر این بحث و گفتگو شد که چه محصولی را بفروشیم؟ برای چه مخاطبینی؟ از کجا تهیه کنیم؟ چطور بفروشیم؟ و سئوالاتی نظیر اینها. برای پاسخ به این سئوالها بچه ها از چهارشنبه بازار بازدید کرده و از محیط آن فیلمبرداری کردند. همچنین از محصولات موجود در بازار فهرست اجمالی تهیه شد. بعد بر روی فیلمها تحلیل شد که چه فرصتهایی در بازار وجود دارد و چه محصولاتی می تواند فروش بهتری داشته باشد. سپس بچه ها محصولات انتخاب شده را تهیه و فنون فروش و چگونگی عرضه محصولات را به صورت نمایش تمرین کرده و سپس به بازار رفته و بساط خود را پهن کرده و فروش انجام شد. پس از آن هم تحلیلی از آنچه اتفاق افتاده بود و حساب و کتاب صورت گرفت.

فرآیند کسب و کار باعث فراگیری بسیاری از خصوصیات فردی و شخصیتی در شاگردان می شود و در جریان آن شاگردان بسیاری از دانش ها و مهارت ها را یاد می گیرند.