آموزش در دوران اول: دوراني بدون كليشه
با توجه به خصوصيات محدوديت علوم و علوم مورد نياز براي زندگي روزمره، ساده بودن ابزارها و نيز مسئله تمركز فعاليتهاي توليدي در كارگاهها و خانهها و توليد براي مصرف شخصي، در اين دوران آموزش عمدتا بر عهده خانواده و استادكار بود. با توجه به خصوصيت نياز به مهارت در انجام امور، توجه به آموزشهاي فني و حرفهاي و آموزشهاي كاملا كاربردي يك اصل بود. آموزشها، بخصوص آموزش عوام براي يك كاربرد كاملا مشخص انجام مي شد.
بخش عمدهاي از اين آموزش در محل كار و بخش ديگري نيز كه جنبه عمومي داشت، توسط خانواده انجام مي شد. و با توجه به اينكه خانواده، مهمترين ساخت اجتماعي در اغلب تمدنهاي قديم را تشكيل مي داد، در آموزش عوام اين بخش اخير بيش از ساير بخشها داراي اهميت بود. در مورد آموزشهاي عمومي نيز كه جنبه حياتي و دفاعي داشت، معمولا يگانهاي نظامي اين وظيفه را به صورت محدود بر عهده داشتند.
