كنفرانس هفته پژوهش در مازندران – آذر 1384
به پديده دولت الكترونيك ميتوان از ديدگاههاي مختلفي نگاه كرد. ديدگاهي بسيار ابتدائي و رايج كه دولت الكترونيك را يك سيستم يا سايت اينترنتي تصوير مي كند، كه اطلاعات و خدمات يك دستگاه دولتي را به مردم ارائه ميكند. يا ديدگاهي كه در آن دولت الكترونيك را در قالب ايجاد يكپارچه كل سيستمهاي رايانهاي دستگاه، تبيين مي كند. و نيز ديدگاهي كه بر خلاف نگاه ابزاري به فنآوري اطلاعات در ديدگاههاي قبلي، در بردارنده نوعي تحول در مفهوم دولت است.
در ديدگاه اخير، نوع جديدي از دولت شكل گرفته، و كل دولت و پديده دولت الكترونيك، به مثابه يك نظام مبتني بر فنآوري اطلاعات بنا ميشود. در اين ديدگاه، كه تدوين سند دولت الكترونيك كشور نيز از زاويه آن انجام شده است، مسئله تنها سازماندهي سيستمهاي رايانهاي نيست؛ بلكه هدف، سازماندهي كل سيستمها و خدمات سازمان، چه سيستمهاي رايانهاي و چه سيستمهاي غيررايانهاي، به صورتي متعامل با جامعه است. زماني پديده دولت الكترونيك ميتواند كامل شود كه دولت الكترونيك، تعاملات بين جامعه، دولت و حكومت را تبيين كند؛ و كل فعاليتها، خدمات و تعاملات بين دستگاهها، دولت و مخاطبانش، در بستره فنآوري اطلاعات شكل گيرد. به عبارت ديگر، حكومت مبتني بر فنآوري اطلاعات، در جامعه مبتني بر فنآوري اطلاعات ايجاد شود.
