اردوان مجيدى – كنفرانس آموزش فنآورى در آموزش عمومى – سازمان پژوهش و برنامهريزى آموزش – 1380
کلمات کلیدی:
فن آوری، علم، ابزار، كاربرد، تغيير، آموزش، رويكرد آموزش، خصوصيات آموزش
چکیده:
فن آوری پديدهای است كه نه تنها از بعدكاربرد علوم و علوم كاربردی قابل طرح است، بلكه خود باعث تحول در علم میشود. اين تحول از جهتی تسريع در تكامل و توسعه علم است. اما از جهتی ديگر بتدريج فن آوری نه تنها به عنوان يك ابزار مورد استفاده در يك زمينه علمی مطرح شد، بلكه بعضا خود علاوه بر ايجاد تغيير در علم مربوطه، به شكل يك پديده و زمينه مستقل در مباحث علمی و فنی و آموزشی ظاهر شد. زمينهای كه قواعد و مفاهيم خاص خود را در بر داشت. از همين رو چالشهایی در اين مقوله بين فن آوری و علم زمينه ايجاد شد. اين چالشها بخصوص در زمينه آموزش قابل مشاهده است. اينكه آموزش عمومی بايد به علم بپردازد و يا به فن آوری و فن آوری تا چه حد بايد مورد توجه قرار گيرد، چيزی است كه در آموزش بحثهای فراواني را به دنبال داشته است.
در اين مقاله پس از نگاهی اجمالی به تعاريف پديده فن آوری و طرح مختصر مفاهيم و ابعاد مطرح در آن، به بحث پيرامون چالشی كه بين علم و فن آوری مطرح شده میپردازيم و اين چالش را بخصوص در جنبه آموزش مورد بحث قرار میدهيم. در اين مقاله پس از طرح خصوصيات عمومی فن آوری در تقابل با خصوصيات علم، با شفافتر كردن مرز بين آموزش علم و فن آوری، خصوصياتی را كه آموزش علم و فن آوری بايد داشته باشد را به عنوان جمع بندی بحث و به عنوان رويكرد پيشنهادی آموزش مطرح میكنيم.
