مركز مطالعات فرهنگ و انديشه دينى، دانشگاه تربيت مدرس، ارديبهشت 1382
آيا آموزش در دوران آينده يعني: استفاده از سيستمهاي رايانه اي؟ Elearning ؟ آموزش از راه دور و در خانه؟ كلاس مجازي؟ آموزش چند رسانه اي؟ آموزش استاندارد؟ آيا اينها ترسيم كاملي از آينده آموزش به ما مي دهند؟ آيا راه ما را مشخص مي كنند؟
يا اينكه مفاهيمي نظير: كار، فراگير، تحصيل، نظام آموزشي، مدرك تحصيلي، كلاس، دچار تغيير وتحول اساسي ميشود؟
هدف ما در اين مقاله نشان دادن اين تغييرات ماهوي و ايجاد يك پارادايم جديد است. اينكه وقتمان تنها روي ابزارها و لوازم اوليه تلف نشود و بر اين تغييرات ماهوي تمركز كنيم.
