همان گونه كه در بحث طراحي و توليد نرمافزارهاي رايانهاي روشها و مكانيزمهائي كه منجر به ايجاد ساختمان نرمافزار ميشوند طي سالهاي مياني قرن اخير، مبتني بر چيزي كه در آن موقع دانش رايانه و برنامه نويسي ناميده ميشد، بدون آنكه براي خود فراروند توليد نرمافزار مكانيزم خاصي وجود داشته باشد، منجر به پديد آمدن بحران نرمافزار شد و دانشمندان و متخصصان اين زمينه را به فكر ايجاد انتظامي انداخت كه فراروند توليد نرمافزار را به شكلي منسجم، روشمند و قابل ارزيابي در آورد (مهندسي نرمافزار) در آموزش نيزانتظامي لازم است تا مراحل تحليل و درك خواستهها، طراحي، پياده سازي و نگهداري از يك سيستم آموزشي را به صورت روشمند و سازمان يافته تبيين كند. ما اين انتظام جديد را مهندسي آموزش ميناميم.
