اردوان مجیدی، خبرگزاری فارس، 12 اردیبهشت 1405
گهگاه زمزمه هائی شنیده می شود که تلاش می کند وضعیت امروز را عادی نشان دهد. فراموش نکنیم که عادی شدن، می تواند در فرایند پخته شدن قورباغه در آب جوش هم اتفاق بیفتد. نباید فراموش کنیم که ما در بحبوحه جنگ قرار داریم.
دام عادی شدن
عادی شدن، پدیده است که انسان را برای تطابق با شرایط، ایمن می کند. انسان بعد از مدتی که حتی در شرایط دشواری هم قرار گرفت، به شرایط عادت می کند، و روال عادی را در شرایط دشوار در پیش می گیرد. این یکی از ابزارهای مهم تعادل، تطبیق و تثبیت در انسان است.
اما این ویژگی می تواند به صورت یک دام نیز در آید. عادت کردن به شرایط دشوار، باعث می شود که انسان عوامل دشواریهای مذکور را فراموش کرده، و با آن کنار بیاید، و تلاش برای برون رفت از آن شرایط را فراموش کند. مثال پختن قورباغه از این دست است. قورباغه در گرم شدن تدریجی آب، به گرم شدن عادت می کند، و متوجه گرم شدن و خطری که او را تهدید می کند نمی شود؛ تا زمانی که پخته و خورده شود (البته توسط اقوام قورباغه خور!!).
این روزها گهگاه از اینطرف و آنطرف، زمزمه هائی شنیده می شود که تلاش می کند وضعیت امروز را عادی نشان دهد. از برنامهریزی های عادی روزمره، مطابق با شرایط غیر جنگی گرفته، تا دستوری در یکی از شهرها برای محدود کردن حضور مردمی (که الحمد لله مورد اعتراض شدید دستگاههای دیگر قرار گرفت)، تا اندکی کمرنگ شدن حضور برخی از مردم در برخی از شهرها، نمونه هائی از این تلاشها محسوب می شود.
هر چند مردم سلحشور و مقاوم ایران، در مقابل وضعیت جنگی کنونی، مقاومت و پایداری بسیار خوبی داشته اند، اما نباید فراموش کنیم که ما در بحبوحه جنگ قرار داریم. ظاهرا اسم آتش بس برده می شود، اما در واقع جنگ در جریان است و فقط شلیک تیر انجام نمی شود، یا کمتر انجام می شود.
شرایط جنگی
به فهرستی از شرایطمان در وضعیت جنگی امروز توجه کنید:
1. کشور در مرزهای آبی خود درگیر محاصره است. کشتی های ما مورد تهاجم دشمن قرار می گیرند.
2. نیروهای نظامی دشمن در حال تجهیز و گرفتن آرایش حمله هستند؛ و تجهیز و لجستیک بسیار فعالی دارند.
3. نیروهای نظامی ما در آماده باش دائمی قرار دارند.
4. دشمن در پی ترورهای قبلی خود، وقیحانه در پی ادامه ترورها است.
5. مسئولان و متخصصان راهبردی ما امکان حاضر شدن در محل کار خود را ندارند، و مجبورند که مخفیانه فعالیت کنند، و بعضا از حجم کار و نیز ملاحظات امنیتی در مقابل ترور ، ماهها است به منزل نرفته اند.
6. مردم نمی توانند رهبر خود را ببینند و صدای او را بشنوند. و دشمن برای یافتن مکان و ترور ایشان، به صورت جدی در تلاش است؛ و با وقاحت، از بیان این تلاش هم خودداری نمیکند.
7. هنوز تشییع پیکر پاک رهبر شهیدمان، به دلیل ملاحظات ایمنی برای مردم تشییع کننده، انجام نشده است.
8. مجلس شورای اسلامی، و سایر مجالس رسمی ما، به دلیل احتمال حمله دشمن، امکان تشکیل جلسه عمومی را ندارند.
9. مدارس و دانشگاههای ما به صورت فیزیکی تشکیل نمی شود، و شاگردان مجبورند فقط در محیط مجازی در کلاسها و برنامه های مدرسه شرکت کنند.
10. امتحانات به تعویق افتاده است.
11. برگزاری انتخابات، شاید برای اولین بار (بعد از انقلاب اسلامی، مورد دیگری را به یاد نمی آورم. حتی در دوره کرونا هم انتخابات سر موقع برگزار شد) به تعویق افتاده است.
12. بسیاری از فعالیتهای اقتصادی، تجاری و صنایع، و بورس دچار اختلال یا متوقف شده است.
13. بسیاری از مردم، با توجه به مسائل کسب و کار، و نیز تورم افسار گسیخته و اقدامات آزاد سازی نرخ ارز در سال گذشته، دچار مشکلات مالی شده اند.
14. اینترنت بین الملل قطع است، و بسیاری از مردم برای امور جاری و روزمره خود در این زمینه دچار مشکلاتی هستند.
15. سفرها و بسیاری از امور مردم نظیر حج، با دشواری و احتیاط فراوان انجام شده، و بعضا متوقف شده است.
16. مردم لبنان زیر تداوم بمباران و تجاوز نیروهای صهیونیستی قرار دارند.
17. مردم غزه، در محاصره شدید قرار دارند. بخصوص رژیم صهیونیستی، از فرصت توجه تمرکز دنیا به جنگ ایران، برای بیشتر کردن فشار بر مردم غزه در سکوت نیز استفاده کرده است.
18. و ….
مرور این شرایط، نشان می دهد که حتی اصطلاح ”آتش بس“ هم تناسبی با وضعیت کنونی ما ندارد.
توجه به این نکته هم ضروری است که فرسایشی شدن آتش بس، و در حالت بلاتکلیفی ماندن، می تواند عوارض متعددی در جامعه داشته باشد، و از همه مهمتر، زمینه رشد تدریجی چند دستگی و تضعیف اتحاد بی نظیری که این روزها بین مردم شکل گرفته است، را فراهم کند، و دشمن نیز در فضای رسانه ها، و نیز در تهاجم اقتصادی، در این میان بیکار نخواهد نشست.
هر چند که تلاش بسیار خوب دولت و شهرداریها و سایر نهادها، و همکاری بسیار خوبتر مردم فهیم و بزرگوار ایران، وضعیت شهرها و زندگی روزمره را عادی ساخته، و مردم در حضور روزمره خود در سطح شهرها، احساس وضع غیر عادی ای را ندارند. و این وضعیت باید به عنوان افتخار ملت و دولت ایران ثبت شود (مقایسه کنید با وضعیت بحرانی در فروشگاهها و پمپ بنزینهای کشورهای دیگر در شرایط بحرانی).
اما هم مسئولان، و هم مردم نباید فراموش کنند که درون دیگ آب جوش قرار داریم! مسئولان در تصمیم گیریهای خود، و مردم نیز در حضور در میدان، باید خود را مستمرا در شرایط جنگی بدانند، و نه تدابیر جنگی را فراموش کنند، نه نشاندن دشمن بر سر جایش و پشیمان کردن از اقداماتش را رها کنند، و نه در ادامه مسیر و استقامت و پایداری سست شوند.
و البته قطعا مسئولان مجاهد و مردم دلیر ایران، نه سست می شوند و نه تدبیر را رها میکنند! و این فقط تذکری برای مراقبت و یادآوری بود. و به عنایت و یاری خداوند متعال، این مجاهدتها نتیجه می دهد و ما پیروزیم. ان شاء الله.
الحمد لله رب العالمین.
