مربی به مثابه باغبان!


🔸کارهای ما در نظام موجود و متداول مدرسه ای، عمدتا از جنس نجاری است تا باغبانی!

🔸مثل یک نجار برای که برای ساخت درخت، دست به میخ و چکش و اره شده، و به زور و ضرب میخ شاخه ای را در نقطه خاصی متصل می کند، و با نخ میوه ای را به زور در نقطه ای مشخص آویزان می کند؛

🔸ما هم در مدرسه هم به زور و بدون انگیزه درونی و رشد کودک، او را مجبور به یادگرفتن یک موضوع خاص در یک زمان خاص می کنیم.

🔹در صورتی که نهال یک گیاه خودش رشد می کند. ممکن است یک نهال زودتر و یک نهال دیرتر رشد کند. و ممکن است در یک جهت مشخص اصلا شاخه ای نزند و در جهت دیگر چند شاخه بزند.

🔹اگر ما اجازه بدهیم خود بچه یاد بگیرد و در فضا درگیر یادگیری بشود، طوری یاد می‌گیرد که ما اصلا متوجه نیستیم.

🔹به کودک و به این طریقه‌ی یادگیری اعتماد کنیم. ما فقط باید فضای یادگیری را برای او فراهم کنیم.

#مدرسه_ویژه_گرا، #رویکرد_باغبانی_به_جای_نجاری، #مربی_به_مثابه_باغبان، #هرکسی_به_اندازه_خود


⚫️ یادداشتها و گزیده هائی از نوشته های اردوان مجیدی

این مطلب را نیز مطالعه کنید :  ارتقای فرهنگ و شخصیت شاگردان در مدرسه

یادداشتها و گزیده ها

رویکرد باغبانی به جای نجاریمدرسه ویژه گرامربی به مثابه باغبانهرکسی به اندازه خود

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *