كنفرانس شهرهاى اينترنتى و الكترونيكى جهان (WIECC2001)، ايران، دانشگاه جزيره كيش، 1380
کلمات کلیدی:
آموزش، آموزش به كمك رايانه، تحول، دانشگاه مجازی، ماهيت تحول، معماری
چکیده:
دانشگاه مجازی، يك نظام و ساختار آموزشی است كه در آن سازوكار و فراروند آموزش، بين عوامل در گير در آن، در محدودهای كه لزوما تابع عوامل و شرايط فيزيكي نيست قرار دارد. فراهم ساختن چنين ساختاری بر اساس ساختارهای مبتنی بر سيستمهای آموزش به كمك رايانه شكل میگيرد. اما آيا هر سيستم آموزش به كمك رايانهای میتواند ما را به يك دانشگاه مجازي برساند؟ پاسخ اين سئوال منفی است. شكل گيری يك دانشگاه مجازی، نياز به اشكال خاصی از اين سيستمها و ساختارهای مبتنی بر آن دارد كه بتواند به نوعی فعاليتها و سازوكارهای آموزشی را به شكل توزيع شده و غير متمركز در آورد و امكان اين را فراهم نمايد كه تصميم گيری و فعاليت عوامل و عناصر دخيل در فراروند آموزش، به شكلی مجرد و مستقل انجام شود.
در اين مقاله پس از بررسی مختصر يك معماری سيستمهای آموزش به كمك رايانه و اشاره به برخی از معماریها، ساختارها و استانداردهای موجود در اين زمينه، و با بررسی برخی از خصوصيات و ساختارهای شكل دهنده يك دانشگاه مجازی و ارائه نمونههایی، نشان خواهيم داد كه تحولی كه در نظام آموزشی در حال شكل گيري است، بسيار عميقتر از آن است كه معمولا تصور میشود و يك معماری سيستمهای آموزش به كمك رايانه، چگونه میتواند اين خصوصيات و ساختارها را تحت پوشش قرار دهد و نيازهای يك دانشگاه مجازی در يك شهر الكترونيكی و اينترنتی را بر آورده نمايد.
دانشگاه مجازی و نظام آموزشی دوران آينده
